Μακελε(ξ)ι(κ)ό

Φθινόπωρο: Η λέξη αυτή προήλθε από μία δεισιδαιμονία των πρώτων κατοίκων της Σιγκαπούρης και βρίσκει τις ρίζες της αρκετούς αιώνες πίσω. Οι κάτοικοι της Σιγκαπούρης λοιπόν, όταν θέλουν να ξορκίσουν μία κακή σκέψη ή γενικότερα κάτι αρνητικό, δε φτύνουν τον κόρφο τους, όπως οι Έλληνες για παράδειγμα, αλλά ολόκληρο το σώμα τους, όπου δηλαδή έχουν πόρους. Από εκεί πήρε την ονομασία του το "Φτυνόπορο" (φτύνω + πόρος) ή "¨Φθινόπωρο" όπως έχει φτάσει σε εμάς σήμερα η ονομασία του. Και γι' αυτό το λόγο η έννοια που καλύπτει είναι αυτή της εποχής εκείνης του χρόνου που είναι η πιο θλιμμένη, μουντή και κακότυχη.