Είπαμε να πάμε κι εμείς ένα θεατράκι, ορίστε η άποψή μας για την παράσταση AMADEUS, Θέατρο Βρετάνια:
AMADEUS
Πρόκειται
για μία παράσταση βασισμένη σε μία φανταστική ιστορία γύρω από τη ζωή
και το έργο του νεαρού Mozart.
Η σύγκρουσή του
με τον Antonio Salieri, ο χαρούμενος και ανάλαφρος χαρακτήρας του, η
ζήλεια και ο μόχθος που νιώθει ο Salieri για το ανερχόμενο παιδί-θαύμα, η
σχέση πατέρα-γιου αλλά και ο ρόλος του "θείου" στην καλλιτεχνκή πορεία
του ανθρώπου, δεσπόζουν ως θέματα στην παράσταση.
Δύο κόσμοι και δύο μέγιστες προσωπικότητες (εκείνη του Μozart και εκείνη του
Salieri) συναντώνται επί σκηνής, επιχειρώντας μία συναισθηματικομουσική
σύγκρουση με φόντο το Θεό.
Αναμφίβολα, έχουμε να κάνουμε με μία εκ
των πολυδιαφημισμένων παραστάσεων των τελευταίων χρόνων. Ο
πολύπειρος Δημήτρης Λυγνάδης συναντά τον "τηλεοπτικο" Παπακαλιάτη σε
μία αξιόλογη σκηνοθετική του προσπάθεια. Βεβαια, δεν παύει να υποβόσκει το
ερώτημα του τι έχει να κερδίσει ένας ηθοποιός του δικού του
βεληνεκούς, διδάσκων του εθνικού θεάτρου και κατά γενική ομολογία μεγάλος
θεατράνθρωπος, από τη συνεργασία του με τον αμφιλεγόμενο Παπακαλιάτη...
Συγκινητικός, με
υπέρμετρη αίσθηση του θεατρικού λόγου και της κίνησης, ο Λυγνάδης
επιχειρεί να δώσει ένα άρωμα ποιότητας σε μία παράσταση που το μοναδικό
που θυμίζει Mozart είναι η
μουσική του. Στα βήματα του ετέρου του προσπαθεί να πλησιάσει και ο
Παπακαλιάτης, ο οποίος ωστόσο δεν αρκεί για το ρόλο του μεγάλου
μουσικοσυνθέτη. Χλιαρή και η προσπάθεια της Δανάης Σκιάδη στο ρόλο της
Κονστάζ, η οποία προσαρμόζεται στα πλαίσια του ρόλου και του παρτενέρ
της. Αξιέπαινη η δουλειά του υπόλοιπου θιάσου αλλα και της
ενδυματολόγου, η οποία επιλέγει ρούχα εποχής χωρίς ωστόσο να παρατηρείται
εμμονή με μόδα εποχής.
Βλέπεται ευχάριστα...
