Μακελε(ξ)ι(κ)ό

Και του πουλιού το γάλα: Η έκφραση αυτή προήλθε από τους πρώτους Έλληνες μετανάστες στο εξωτερικό. Στην αμερικανική ήπειρο λοιπόν, όπου πολλοί Έλληνες μετέβησαν λόγω οικονομικών δυσκολιών, ζούσαν κάποια συμπαθέστατα πτηνά, τα γαλόπουλα. Αυτά εκτός του ότι ήταν πολύ φιλικά με τους ανθρώπους και δεν τους φοβούνταν, είχαν τη μαγική ικανότητα να παράγουν γάλα, πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά για τον άνθρωπο και ικανό να συντηρήσει έναν μέσο ανθρώπινο οργανισμό για πολύ καιρό ζωντανό, σε συνδυασμό με κατανάλωση νερού. Αφού όμως τα γαλόπουλα παρήγαν το γάλα, την επόμενη ώρα έπεφταν νεκρά. Το γάλα λοιπόν, ήταν κάτι σαν την ψυχή τους. Έβγαινε και πέθαιναν. Πέθαιναν όμως αφού είχαν δώσει ζωή σε κάποιον άνθρωπο, γεγονός που κατατάσσει το γαλόπουλο στην κατηγορία του πιο χρήσιμου πτηνού. Οι μετανάστες για πολλά χρόνια τρέφονταν με γάλα από γαλόπουλο, προβαίνοντας ουσιαστικά, χωρίς να το θέλουν, σε γενοκτονίες πουλιών μέσα στις πρώτες δεκαετίες. Όταν το γαλόπουλο είχε γίνει πια δυσεύρετο, οι Έλληνες είχαν ορθοποδήσει και δεν το είχαν ανάγκη. Εξάλλου ποτέ οι Έλληνες δε σκότωναν γαλόπουλα από χόμπυ, από κακία ή για να φάνε το κρέας τους, αφού αυτό δεν είναι βρώσιμο, αλλά απλά και μόνο για να ζήσουν οι ίδιοι. Έτσι η φράση "(θα πιεις) και του πουλιού το γάλα" σημαίνει ότι θα πρέπει να θυσιάσεις κάτι σημαντικό, ίσως ισάξιο με μία ζωή, για να μπορέσεις να ορθοποδήσεις.